BOŞANMADA MAL PAYLAŞIMI: KATILMA ALACAĞI VE TASFİYE SÜRECİ

1. Boşanmada Mal Paylaşımının Yasal Temeli

Türk Medeni Kanunu’nda eşler arasındaki mal rejimine ilişkin temel sistem, edinilmiş mallara katılma rejimidir. Taraflar geçerli bir mal rejimi sözleşmesi yaparak başka bir rejim seçmedikçe, kural olarak bu yasal rejim uygulanır. Eşler arasındaki mal rejimine ilişkin esaslar, Türk Medeni Kanunu hükümleri çerçevesinde belirlenmiştir.

2. Uygulanacak Mal Rejiminin Tespiti

Mal rejiminin tasfiyesine ilişkin incelemede öncelikle taraflar arasında hangi mal rejiminin geçerli olduğunun belirlenmesi gerekir. Çünkü tasfiye esasları, uygulanacak rejime göre farklılık göstermektedir.

2.1. Kural: Edinilmiş Mallara Katılma Rejimi

Eşler arasında farklı bir mal rejimi kararlaştırılmadığı sürece, yasal mal rejimi olarak edinilmiş mallara katılma rejimi uygulanır. Bu kapsamda, evlilik süresince edinilen ve karşılık unsuruna dayanan malvarlığı değerleri, tasfiye hesabının esasını teşkil eder.

2.2. Sözleşmeyle Seçilebilecek Mal Rejimleri

Eşler, kanunda öngörülen sınırlar çerçevesinde yapacakları mal rejimi sözleşmesi ile yasal mal rejimi dışında farklı bir mal rejimini kabul edebilirler. Bu durumda mal rejiminin tasfiyesine ilişkin hesaplama, yasal rejime göre değil, taraflarca seçilen rejimin hükümlerine göre yapılır. Bu nedenle somut olayın değerlendirilmesinde, taraflar arasında noterlikçe düzenlenmiş bir mal rejimi sözleşmesinin bulunup bulunmadığının öncelikle tespit edilmesi gerekir.

Türk Medeni Kanunu’nda eşlerin iradi olarak seçebileceği mal rejimleri sınırlı sayıda düzenlenmiş olup, taraflar ancak kanunda öngörülen bu rejimler arasında seçim yapabilirler. Bu kapsamda seçimlik mal rejimleri, temel özellikleri itibarıyla aşağıda kısaca incelenmektedir.

2.2.1. Mal Ayrılığı Rejimi

Mal ayrılığı rejiminde her eş, kendi malvarlığı üzerinde bağımsız mülkiyet hakkını korur. Evlilik süresince edinilen malvarlığı değerleri üzerinde diğer eş lehine doğrudan bir katılma veya paylaşım hakkı söz konusu değildir. Bu rejimde tasfiye, kural olarak tarafların kendi malvarlıklarını muhafaza etmesi esasına dayanır. Ancak somut olayın özelliklerine göre genel hükümlere dayalı alacak talepleri gündeme gelebilir.

2.2.2. Paylaşmalı Mal Ayrılığı Rejimi

Paylaşmalı mal ayrılığı rejimi, mal ayrılığı esasını korumakla birlikte, evliliğin sona ermesi halinde belirli malvarlığı değerleri üzerinde paylaşım öngören karma nitelikte bir rejimdir. Bu kapsamda özellikle aileye özgülenmiş mallar ve birlikte yaşamın sürdürülmesine hizmet eden ekonomik değerler tasfiye sırasında dikkate alınır. Rejimin uygulanmasında, malvarlığının edinim amacı ve kullanım şekli önem taşır.

2.2.3. Mal Ortaklığı Rejimi

Mal ortaklığı rejiminde, eşlerin belirli malvarlığı değerleri üzerinde ortak mülkiyet ilişkisi kurulması esastır. Ortaklık malları üzerinde eşlerin birlikte tasarruf yetkisi bulunur ve tasfiye halinde bu mallar ortaklık hükümlerine göre paylaşılır. Bu rejim, diğer rejimlere kıyasla daha kapsamlı bir malvarlığı birleşmesi öngördüğünden uygulamada daha sınırlı tercih edilmektedir.

2.3. 1 Ocak 2002 Öncesi ve Sonrası Dönem Ayrımının Önemi

Mal rejiminin tasfiyesinde, evliliğin süresi tek başına belirleyici olmayıp, malvarlığı değerlerinin edinildiği dönem esas alınır. Bu bağlamda özellikle 1 Ocak 2002 tarihinden önceki dönem ile bu tarihten sonraki dönem bakımından farklı mal rejimlerinin uygulanması söz konusu olabileceğinden, her bir malvarlığı değerinin hangi dönemde edinildiğinin ayrı ayrı tespiti gerekir. Dolayısıyla, uzun süreli evliliklerde tüm malvarlığı değerlerinin tek bir rejime tabi olduğu yönündeki genellemeler hukuki açıdan isabetli değildir.

3. Edinilmiş Mal ile Kişisel Mal Ayrımı

Mal rejiminin tasfiyesinde temel belirleyici ayrım, edinilmiş mal ile kişisel mal kategorileri arasındaki hukuki nitelendirmedir. Zira bir malvarlığı değerinin hangi kategoriye dahil olduğu, tasfiye kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceğini doğrudan etkiler. Bu nedenle hatalı sınıflandırma, tasfiye hesabının bütünü üzerinde sonuç doğurabilecek niteliktedir.

3.1. Edinilmiş Mal Kavramı

Edinilmiş mal, mal rejiminin devamı süresince eşin emek veya karşılık unsuruna dayalı olarak elde ettiği malvarlığı değerlerini ifade eder. Bu kapsamda ücret gelirleri, ticari kazançlar, çalışma karşılığı elde edilen birikimler ile kişisel malların gelirleri, somut olayın özelliklerine göre edinilmiş mal kapsamında değerlendirilebilir. Ancak her bir malvarlığı değerinin bu kategoriye dahil edilip edilmeyeceği, edinim şekli ve kaynağı dikkate alınarak ayrıca incelenmelidir.

3.2. Kişisel Mal Kavramı

Kişisel mal, eşlerin mal rejimi dışında kalan ve kural olarak tasfiye hesabına dahil edilmeyen malvarlığı değerlerini ifade eder. Evlilikten önce mevcut olan mallar, miras yoluyla kazanılan değerler, bağış niteliğindeki karşılıksız kazandırmalar, manevi tazminat alacakları ile yalnızca kişisel kullanıma özgülenmiş eşyalar bu kapsamda değerlendirilir. Ancak kişisel mal niteliğinin tespiti, çoğu durumda malın edinim şekli ve kaynağına ilişkin somut verilerle desteklenmelidir.

3.3. Kişisel Mal Niteliğinin Tasfiyeye Etkisi

Bir malvarlığı değerinin kişisel mal olarak nitelendirilmesi, her durumda tasfiye bakımından tüm talepleri ortadan kaldırmaz. Zira diğer eşin bu malın edinilmesine, korunmasına, iyileştirilmesine veya borçlarının ödenmesine karşılıksız katkı sunduğu hallerde, somut olayın özelliklerine göre değer artış payı veya benzeri alacak talepleri gündeme gelebilir. Bu nedenle kişisel mal tespiti, tasfiye bakımından nihai ve mutlak bir sonuç doğuran bir değerlendirme olarak kabul edilmemelidir.

İlgili konular: anlaşmalı boşanma protokolü, çekişmeli boşanma davası, nafaka ve tazminat, aile konutu şerhi.

4. Tasfiyeye Dahil Edilebilecek Malvarlığı Değerleri

Mal rejiminin tasfiyesinde en fazla uyuşmazlığa konu olan husus, hangi malvarlığı değerlerinin tasfiye hesabına dahil edileceğinin belirlenmesidir. Bu noktada genel ve soyut bir sınıflandırma yapmak çoğu zaman mümkün değildir. Zira her bir malvarlığı değerinin tasfiye kapsamına girip girmediği; edinim tarihi, edinim şekli, finansman kaynağı ve hukuki niteliği birlikte değerlendirilerek belirlenir.

4.1. Sık Karşılaşılan Malvarlığı Unsurları

• Mal rejiminin devamı süresince edinilen taşınmazlar,
• motorlu taşıtlar, ticari işletme unsurları ve şirket payları,
• banka hesapları, mevduatlar, yatırım araçları ve birikimler,
• çalışma karşılığı doğan ücret ve benzeri parasal haklar,
• kredi yoluyla edinilen ve geri ödemeleri evlilik süresince yapılan malvarlığı değerleri,
• kişisel malların gelirleri veya karma finansman yapısıyla edinilen malvarlığı unsurları.

4.2. Malik Kaydının Belirleyiciliği

Bir malvarlığı değerinin yalnızca bir eş adına kayıtlı olması, o malın tasfiye dışında kalacağı sonucunu doğurmaz. Aynı şekilde banka hesabının tek kişi adına açılmış olması da, hesapta biriken değerlerin tasfiye kapsamı dışında kaldığı anlamına gelmez. Malik sıfatı, hukuki değerlendirmede önem taşımakla birlikte, çoğu durumda tek başına belirleyici değildir. Esas olan, ilgili malvarlığı değerinin edinim şekli, finansman kaynağı ve tasfiye rejimi bakımından hukuki niteliğidir.

4.3. Kredi Yoluyla Edinilen Malların Değerlendirilmesi

Kredi kullanılarak edinilen malvarlığı değerlerinde, yalnızca edinim tarihi değil; kredi borcunun hangi dönemde ve hangi kaynaklardan ödendiği de tasfiye bakımından belirleyici niteliktedir. Özellikle peşinatın evlilik öncesinde karşılanmış, taksit ödemelerinin ise evlilik süresince yapılmış olması veya bunun tersi bir durumun söz konusu olduğu hallerde, tasfiye hesabı daha teknik bir inceleme gerektirir. Bu kapsamda ödeme tarihleri, katkı oranları ve borç yükünün hangi eş tarafından üstlenildiği ayrıca değerlendirilmelidir.

Boşanmada mal paylaşımı bakımından taşınmazlar, araçlar, banka birikimleri ve ticari unsurlar tek tip bir değerlendirmeye tabi tutulamaz. Her bir malvarlığı değeri, edinim zamanı, finansman kaynağı ve hukuki niteliği birlikte dikkate alınarak ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

5. Mal Rejiminin Tasfiyesinde Hesaplama Yöntemi

Mal rejiminin tasfiyesinde en sık karşılaşılan hatalardan biri, sürecin “malların doğrudan yarıya bölünmesi” şeklinde basitleştirilmesidir. Oysa kanuni sistem, belirli aşamalar çerçevesinde yürütülen teknik bir hesaplama yöntemine dayanır. Bu kapsamda tasfiye, aşağıdaki sıralı değerlendirme adımları üzerinden gerçekleştirilir:

1. Öncelikle mal rejiminin sona erme tarihi tespit edilir. Boşanma halinde bu tarih, kural olarak boşanma davasının açıldığı tarihtir.
2. Her bir malvarlığı değerinin hukuki niteliği belirlenerek, kişisel mal ile edinilmiş mal ayrımı yapılır.
3. Edinilmiş malların toplam değeri hesaplanır ve bu mallara ilişkin borçlar düşülerek net değer belirlenir.
4. Gerekli hallerde eklenecek değerler ve denkleştirme kalemleri tasfiye hesabına dahil edilir.
5. Elde edilen artık değer üzerinden, diğer eş lehine doğan katılma alacağı hesaplanır.

5.1. Artık Değer Kavramı

Artık değer, edinilmiş malların toplam değerinden bu mallara ilişkin borçların düşülmesi suretiyle elde edilen net değeri ifade eder. Mal rejiminin tasfiyesinde kural olarak diğer eş veya mirasçıları, bu artık değerin yarısı oranında katılma alacağına hak kazanır. Ancak somut olayın özelliklerine bağlı olarak, borçlar, eklenecek değerler, denkleştirme kalemleri ve kanunda öngörülen istisnalar bu hesabın sonucunu doğrudan etkileyebilir.

5.2. Değerleme Tarihinin Belirlenmesi

Tasfiye hesabında esas alınacak değerleme tarihi, malvarlığı unsurlarının hangi değer üzerinden hesaplamaya dahil edileceğini belirlediğinden kritik öneme sahiptir. Özellikle taşınmaz, araç, şirket payı ve yatırım hesapları gibi ekonomik değeri değişken unsurlarda, dava tarihi ile karar tarihi arasındaki değer farklılıkları tasfiye sonucunu doğrudan etkileyebilir. Bu nedenle değerleme tarihinin doğru tespiti ve bilirkişi incelemesinin bu çerçevede yürütülmesi, sağlıklı bir tasfiye hesabı açısından belirleyici niteliktedir.

6. Katkı Payı ve Değer Artış Payı Alacağı

Bir malvarlığı değerinin kişisel mal olarak nitelendirilmesi, her durumda tasfiye bakımından diğer eş lehine doğabilecek alacak taleplerini ortadan kaldırmaz. Zira diğer eşin bu malın edinilmesine, korunmasına veya değer kazanmasına karşılıksız katkı sunduğu hallerde, somut olayın özelliklerine göre katkı payı veya değer artış payı alacağı gündeme gelebilir.

6.1. Değer Artış Payı Alacağının Şartları

Değer artış payı alacağı, eşlerden birine ait malvarlığı değerine diğer eş tarafından yapılan katkının, malın tasfiye anındaki değeri üzerinden karşılığının talep edilmesini ifade eder. Bu kapsamda özellikle taşınmazın kredi taksitlerinin diğer eş tarafından ödenmesi, malvarlığı değerine yönelik tadilat ve iyileştirme giderlerinin karşılanması veya işletmenin büyütülmesine yönelik finansman sağlanması gibi hallerde değer artış payı alacağı söz konusu olabilir. Bu durumda doğrudan mülkiyet devri değil, katkı oranı ve malın tasfiye tarihindeki değeri esas alınarak bir alacak hesabı yapılır.

6.2. Katkının İspatı

Katkı payı ve değer artış payı taleplerinde ispat yükü, kural olarak bu katkıyı ileri süren eşe aittir. Bu kapsamda banka dekontları, kredi ödeme planları, finansman kayıtları, fatura ve sözleşmeler, şirket belgeleri ile gerektiğinde tanık beyanları ve bilirkişi incelemeleri önemli rol oynar. Özellikle nakit ödeme iddialarında, yazılı belge ile desteklenmeyen beyanlar ispat bakımından ciddi güçlükler doğurabilir.

7. Mal Kaçırma, Eklenecek Değerler ve Üçüncü Kişilere Devirler

Mal rejiminin tasfiyesi sürecinde, eşlerden birinin malvarlığını azaltmaya yönelik işlemler yapması veya malvarlığı değerlerini üçüncü kişilere devretmesi uygulamada sıklıkla karşılaşılan bir durumdur. Bu tür işlemler, tasfiye dengesini bozma amacı taşıyabileceğinden hukuki denetime tabidir.

Bununla birlikte her devir işlemi kendiliğinden geçersiz sayılmaz. Ancak kanunda öngörülen şartların varlığı halinde, belirli işlemler tasfiye hesabında eklenecek değer olarak dikkate alınabilir. Bu durumda, görünüşte elden çıkarılmış olan malvarlığı değerleri dahi tasfiye kapsamı dışında bırakılmayarak hesaplamaya dahil edilebilir.

7.1. Şüphe Uyandıran İşlemler ve Göstergeler

• Boşanma sürecine yakın tarihte gerçekleştirilen mal devri işlemleri,
• Rayiç bedelin altında yapılan satış veya devirler,
• Yakın akrabalara veya fiilen kontrol edilen kişilere yapılan işlemler,
• Banka hesaplarından çekilen yüksek tutarlı meblağların açıklanamaması,
• Ticari işletme varlıklarının kısa süre içerisinde el değiştirmesi.

7.2. Değerlendirme ve İspat Yöntemi

Bu tür işlemlerin tasfiye hesabına etkisinin belirlenebilmesi için, tapu ve araç kayıtları, banka hareketleri, şirket ortaklık yapıları, vergi kayıtları ve gerektiğinde üçüncü kişi ilişkileri birlikte incelenmelidir. Salt şüphe, tek başına yeterli olmayıp; işlemlerin tasfiyeyi etkileyen nitelikte olduğunun somut verilerle ortaya konulması gerekir.

8. Aile Konutu Şerhi ile Mal Rejimi Tasfiyesi Arasındaki Ayrım

Uygulamada sıklıkla karıştırılan hususlardan biri, aile konutu şerhi ile mal rejiminin tasfiyesinden doğan alacak hakları arasındaki farktır. Bu iki kurum, farklı hukuki nitelik ve amaçlara sahip olup, birbirinin yerine geçebilecek nitelikte değildir.

8.1. Aile Konutu Şerhinin Hukuki İşlevi

Aile konutu şerhi, eşlerin birlikte yaşadığı konut bakımından malik olmayan eş lehine koruyucu nitelikte bir sınırlama getirir. Bu düzenlemenin amacı, malik eşin diğer eşin açık rızası olmaksızın aile konutu üzerinde tasarruf işlemleri (devir, ipotek, kira sözleşmesi gibi) gerçekleştirmesini engellemektir. Bu yönüyle aile konutu şerhi, mülkiyet ilişkisini değiştirmemekte; yalnızca tasarruf yetkisini sınırlandıran bir hukuki koruma mekanizması işlevi görmektedir.

8.2. Mal Rejimi Tasfiyesi ile İlişkisi ve Farkı

Mal rejiminin tasfiyesi ise yalnızca aile konutuyla sınırlı olmayıp, evlilik süresince edinilmiş tüm malvarlığı değerleri bakımından alacak hakkı doğuran kapsamlı bir hesaplama sürecidir. Bu çerçevede katılma alacağı, değer artış payı ve katkı payı gibi talepler gündeme gelebilir. Dolayısıyla aile konutu şerhi, mal rejimi tasfiyesinin yerine geçen bir kurum olmayıp, yalnızca belirli bir taşınmaz yönünden koruma sağlayan tamamlayıcı bir hukuki araç niteliğindedir.

9. Anlaşmalı ve Çekişmeli Boşanmada Mal Rejimi Tasfiyesi

9.1. Anlaşmalı Boşanmada Mal Rejimi Tasfiyesine İlişkin Protokolün Düzenlenmesi

Anlaşmalı boşanmada taraflar, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin hususları boşanma protokolü kapsamında serbestçe düzenleyebilirler. Ancak uygulamada en sık karşılaşılan sorunlardan biri, protokol hükümlerinin genel ve soyut ifadelerle kaleme alınmasıdır. “Taraflar birbirlerinden mal rejimine dayalı her türlü hak ve alacaktan feragat etmiştir” şeklindeki düzenlemeler, bazı durumlarda yeterli görülmekle birlikte, somut olayın özelliklerine bağlı olarak yeni uyuşmazlıkların ortaya çıkmasına neden olabilmektedir.

Bu nedenle protokol hükümlerinin;

• Hangi malvarlığı değerinin hangi eşe bırakıldığını,
• Öngörülen bedellerin miktarını ve ödeme tarihlerini,
• Devir işlemlerinin süresini ve ifa şartlarını,
• Tapu, banka, araç ve benzeri kayıtlar üzerindeki işlemlerin hangi usulle gerçekleştirileceğini,
• Mal rejimine dayalı taleplerin tamamen mi yoksa kısmen mi tasfiye edildiğini

açık, belirli, denetlenebilir ve icraya elverişli şekilde düzenlenmesi gerekir.

9.2. Çekişmeli Boşanmada Mal Rejimi Tasfiyesinin Değerlendirilmesi

Çekişmeli boşanma sürecinde mal rejiminin tasfiyesi, çoğu durumda boşanma davasından bağımsız olarak ayrı ve teknik bir inceleme gerektirir. Uygulamada taraflar, boşanma davasının daha kısa sürede sonuçlandırılabilmesi amacıyla mal rejimine dayalı alacak taleplerini ayrı bir dava konusu yapmayı tercih edebilmektedir. Ancak bu tercih yapılırken, delillerin zamanında ve usulüne uygun şekilde toplanması, zamanaşımı süreleri, geçici hukuki koruma tedbirlerine duyulan ihtiyaç ve malvarlığının üçüncü kişilere devri suretiyle tasfiyenin etkisiz hale getirilmesi riski birlikte değerlendirilmelidir.

10. Mal Rejimi Tasfiyesinde Zamanaşımı ve Usule İlişkin Hususlar

Mal rejiminin tasfiyesinden doğan alacak taleplerinde zamanaşımı, uygulamada en hassas ve sonuç doğurucu başlıklardan biridir. Zira kanuni düzenlemeler ile bu alacakların hukuki niteliğine ilişkin yargısal içtihatların birlikte değerlendirilmesi gerekmekte olup, bu hususların özensiz veya eksik şekilde aktarılması, yanlış hukuki sonuçlara ulaşılmasına neden olabilir.

10.1. Mal Rejimi Tasfiyesinde Zamanaşımının Değerlendirilmesi

Boşanmanın fer’ileri kapsamında değerlendirilen bazı talepler bakımından kanunda özel zamanaşımı süreleri öngörülmüş olmakla birlikte, mal rejiminin tasfiyesinden doğan katılma alacağı ve benzeri alacak taleplerinin zamanaşımına ilişkin değerlendirme, uygulamada farklı yaklaşımlara konu olabilmektedir. Bu nedenle, tüm mal rejimi taleplerinin tek bir zamanaşımı kuralına tabi olduğu veya tek bir kanun hükmü ile çözümlenebileceği yönündeki genellemeler hukuki açıdan isabetli değildir.

10.2. Uygulamada Benimsenmesi Gereken Yaklaşım

Uygulamada en güvenli yaklaşım, boşanma kararının kesinleşme tarihi ile mal rejiminin tasfiyesine esas teşkil eden tüm kritik tarihler dikkate alınarak, gecikmeksizin hukuki işlemlerin başlatılmasıdır. Zamanaşımı def’inin davanın sonucunu doğrudan etkileyebildiği uyuşmazlıklarda, her bir talep türü bakımından ayrı değerlendirme yapılması ve sürelerin bu çerçevede titizlikle takip edilmesi gerekir.

11. İspat, Delil Toplama ve Dava Stratejisi

Mal rejiminin tasfiyesine ilişkin uyuşmazlıklarda, maddi vakıaların doğru şekilde ileri sürülmesi kadar, bu vakıaların usulüne uygun delillerle ortaya konulması da belirleyici niteliktedir. Zira tasfiye hesabına esas alınacak malvarlığı değerlerinin edinim tarihi, kaynağı, finansman yapısı, katkı oranı ve hukuki niteliği, çoğu durumda ancak belge ve kayıtlarla açıklığa kavuşturulabilmektedir. Bu nedenle dava stratejisi, yalnızca hukuki nitelendirme üzerinden değil, ispat planı üzerinden de kurulmalıdır.

11.1. Başlıca Delil Türleri

• Tapu kayıtları, takyidat bilgileri ve geçmiş intikal kayıtları,
• Araç tescil kayıtları ve devir belgeleri,
• Banka hesap hareketleri, kredi sözleşmeleri ve ödeme planları,
• Maaş bordroları, SGK kayıtları, vergi kayıtları ve ticari defter verileri,
• Şirket ortaklık yapısını ve pay devrini gösteren belgeler,
• Dekontlar, faturalar, sözleşmeler, ekspertiz ve bilirkişi raporları,
• Somut olayın özelliğine göre tanık beyanları ve üçüncü kişi kayıtları.

11.2. Dava Stratejisinde Dikkate Alınması Gereken Hususlar

Tasfiyeye konu her bir malvarlığı değeri bakımından ayrı bir hukuki ve fiili inceleme yapılması gerekir. Bu çerçevede dava stratejisinin; hangi malvarlığı değerinin hangi talep türüne konu edileceği, hangi delillerle ispatlanacağı, hangi tarihin esas alınacağı ve mal kaçırma ihtimaline karşı hangi koruyucu usul işlemlerinin devreye sokulacağı dikkate alınarak oluşturulması gerekir. Aksi halde, hukuken haklı olan bir talep dahi, yetersiz ispat veya eksik delil sunumu sebebiyle reddedilebilir.

11.3. Uygulamada Sık Karşılaşılan Hatalar

• Tüm malvarlığı değerlerinin tek ve genel bir talep altında toplanması,
• Kişisel mal iddiasının edinim kaynağına ilişkin somut verilerle desteklenmemesi,
• Katkı veya değer artış payı talebinin ödeme ve finansman kayıtlarıyla ilişkilendirilmemesi,
• Mal kaçırma iddiasının yalnızca varsayıma dayalı şekilde ileri sürülmesi,
• Zamanaşımı ve usule ilişkin risklerin dava stratejisi kurulurken yeterince gözetilmemesi.

12. Genel Değerlendirme ve Kısa Özet

Boşanmada mal rejiminin tasfiyesi, yalnızca kayıt malikliği veya malvarlığı değerinin görünürde kimin üzerinde bulunduğu esas alınarak çözümlenebilecek bir mesele değildir. Sağlıklı bir hukuki sonuca ulaşılabilmesi için; uygulanacak mal rejiminin tespiti, edinilmiş mal ile kişisel mal ayrımının doğru yapılması, katkı ve değer artış payı taleplerinin ayrı ayrı değerlendirilmesi, tasfiye hesabının usulüne uygun şekilde kurulması ve zamanaşımı dahil tüm usuli risklerin gözetilmesi gerekir.

Sıkça Sorulan Sorular

Bu içerik genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır. Her uyuşmazlık, evlilik tarihi, uygulanacak mal rejimi, edinim dönemi, delil yapısı ve taraflar arasındaki mali ilişkilerin özelliklerine göre ayrıca değerlendirilmelidir.